In de Bijbel wordt over vasten gezegd dat het goed is …

… voor gebedsverhoringen: 
“Daarom vastten wij en vroegen onze God om hulp, en hij verhoorde ons.”(Ezra 8,23) Beschaamd dat hij de Perzische koning moest vragen om een leger om hem en zijn medereizigers te beschermen, bad en vastte Ezra, en de koning honoreerde zijn verzoek.

… voor vergeving van zonde: 
“Het hele volk kwam in Mispa bij elkaar. Ze putten water dat ze voor de HEER uitgoten, en vastten de hele dag. Ze erkenden: ‘We hebben tegen de HEER gezondigd.’ “(1 Samuel 7,6) Samuel ging het volk van God voor in het vasten, om de terugkeer van de Ark van het Verbond te vieren en om te bidden dat Israël zou worden vergeven voor de zonden die er de oorzaak van waren dat de Ark was weggevoerd.

… voor duidelijkheid en leiding: 
"Saulus kwam overeind, en hoewel hij zijn ogen open had, kon hij niets zien. Zijn metgezellen pakten hem bij de hand en brachten hem naar Damascus. Drie dagen lang bleef hij blind en at en dronk hij niet.” (Handelingen 9,8-9) Direct na zijn traumatische bekering vastte Paulus drie dagen lang om zichzelf te verzoenen met het feit dat hij er verkeerd aan gedaan had de christenen te vervolgen. Na drie dagen kreeg hij bezoek van Ananias, een christenleider in Damascus, die voor hem bad, zijn zicht herstelde, en hem hielp duidelijkheid te krijgen over Gods roeping voor hem. 

… voor een speciale roeping of zending: 
“Hij zal groot zijn in de ogen van de Heer, en wijn en andere gegiste drank zal hij niet drinken. Hij zal vervuld worden van de heilige Geest terwijl hij nog in de schoot van zijn moeder is.” (Lucas 1,15) Johannes de Doper koos voor een leven van radicaal vasten om zich volledig op zijn bediening te kunnen richten.

… als oproep aan God om bescherming: 
“Roep alle Joden die in Susa wonen bij elkaar en vast voor mij: eet niet en drink niet, overdag niet en ’s nachts niet, drie dagen lang. Ook ik zal op die manier vasten met mijn dienaressen. En na die voorbereiding zal ik naar de koning gaan.” (Ester 4,16) Het was voor een vrouw tegen de wet om een beroep te doen op de koning van Babylon. Ester durfde dit toch aan, zodat zij bij de koning kon pleiten om haar volk tegen de vernietiging te beschermen. Voordat zij deze moedige stap zou zetten, vroeg Ester alle Joden om te vasten en te bidden dat God haar zou beschermen. De koning verwelkomde haar, hoorde haar smeekbede en redde de Joden.